Kjo mund të jetë revolucioni më jetëshkurtër në histori. Vetëm një javë pasi presidenti amerikan Donald Trump vendosi tarifat e ashtuquajtura “reciproke” ndaj pjesës tjetër të botës – si pjesë e një plani për të zëvendësuar sistemin tregtar global të bazuar në parimin e trajtimit të barabartë dhe statusit të kombit më të favorizuar me marrëveshje bilaterale të negociuara individualisht – ai praktikisht ka hequr dorë nga ky eksperiment. Po, ende ekzistojnë tarifa 10 përqind ndaj shumicës së vendeve, si dhe tarifa më të larta ndaj makinave, çelikut dhe aluminit, por këto janë ndoshta tavane, dhe e vetmja drejtim që ato mund të marrin është ulja.
Përjashtimi i vetëm, sigurisht, është Kina, e cila – duhet ta theksojmë gjithmonë, në kohën e këtij shkrimi – përballet me tarifa amerikane prej afërsisht 150 përqind, nëse përfshihen tarifat standarde për partnerët tregtarë, tarifat ndëshkuese të vendosura gjatë mandatit të parë të Trump dhe të ruajtura nga presidenti Joe Biden, 20 përqind tarifë për mallrat e lidhura me fentanilin, si dhe detyrimet e shpallura më 9 prill.
Përkrahësit e Trump-it thonë se kjo është një strategji e mirëfshehur për t’u përqendruar te Pekini; të tjerë e shohin si një mënyrë për të ndryshuar narrativën dhe për të shmangur turpin pas rënies së tregjeve dhe tronditjes së biznesit. Në të dyja rastet, duket e vështirë që Kina të dalë pa dëme – përveç nëse Trump bën një kthesë të papritur shumë shpejt. Shtetet e Bashkuara mund të ushtrojnë ende më shumë presion – edhe pse me kosto të konsiderueshme për veten – duke përfshirë sanksione financiare, ndalimin e studentëve apo ndalimin e plotë të udhëtimeve, si dhe duke ofruar përfitime për partnerët tregtarë që bashkohen në fushatën për të izoluar Kinën. Një Kinë e shkëputur nga ekonomia dhe shoqëria globale do të përballej me probleme të mëdha ekonomike, politike dhe gjeostrategjike.
Megjithatë, pavarësisht kësaj rreziku, ndjesia ime është se qeveria kineze beson se nuk ka zgjidhje tjetër përveçse të qëndrojë në pozicionin e saj, dhe se drejtuesit e saj nuk do të pranojnë të negociojnë në kushte ku vetëm ata pritet të bëjnë lëshime. Për më tepër, udhëtimet e mia të fundit në Kinë dhe në vende të tjera zbulojnë një rishikim të lehtë, disi më pozitiv, nga publiku vendas dhe ai ndërkombëtar për qëndrueshmërinë dhe pikat e forta të sistemit kinez.
