Ajo ka qenë Sasha Fierce, Zonja Carter, por tani Beyoncé ka marrë rolin më të pazakontë: atë të “Momager” (mamaja-menedxhere). Dhe pikërisht në këtë rol, ylli i popit po rrëshqet nga nota.
Prej dy javësh, Beyoncé ka vendosur vajzën e saj 13-vjeçare, Blue Ivy, në qendër të skenës në turin botëror Cowboy Carter. Tani raportohet se adoleshentja do të performojë në gjysmën e 32 datave të turneut.
Është e vështirë të mos e shohësh këtë si një përpjekje të llogaritur për të ringjallur shitjen e biletave. Çmimet e fryra? Një lodhje nga “country”-ja? Apo ndoshta lidhja e mëparshme e Jay-Z me producentin e diskredituar Sean “Diddy” Combs?
Zgjidhni vetë. Cilado qoftë arsyeja, duket se Blue Ivy po përdoret si një distraction luksoze për të freskuar një markë që po zbehet.
Dhe mos harrojmë motrën më të vogël, Rumi, që sapo mbushi 8 vjeç. Beyoncé e solli edhe atë në skenë për të kënduar së bashku një baladë tepër emocionale – “Protector”. Një emër më i saktë do të ishte “Promoter”.
Ky ndërthurje në stil Kardashian, mes gjakut dhe biznesit, është një rrëshqitje zhgënjyese për një nga artistet më të dekoruara në historinë e muzikës.
“Përshëndesni zonjushën Carter!” – thirri Beyoncé kur prezantoi Blue Ivy-n në turneun Renaissance në 2023. Por le ta themi hapur: me ato lëvizje, Blue Ivy zor se do të kalonte turin e parë të “So You Think You Can Dance”.
Në turin aktual ajo është përmirësuar – falë thuhet 6 orëve prova në ditë që nga Krishtlindjet me koreografen Amari “Monster” Marshall – por sërish, performanca e saj ndjehet si “vizatim me numra”.
Blue Ivy po përpiqet të përsërisë hitin “Déjà Vu” të vitit 2007 të nënës së saj, si një lloj kalimi të stafetes brez pas brezi. Por realiteti është që Blue Ivy nuk është dhe nuk mund të jetë Beyoncé.
Beyoncé është një fenomen i rrallë – ka shitur mbi 285 milionë albume dhe nisi famën që në 16 vjeç me Destiny’s Child, duke arritur superyllin e vërtetë në moshën 22-vjeçare me “Dangerously in Love”. Ajo ishte një grua e formuar, me vokale të fuqishme dhe sensualitet të natyrshëm – gjë që nuk mund të imitohet nga një adoleshente.
Ndërkohë Blue Ivy, në vend që të bëjë detyrat dhe të rrijë me shoqet, është zhytur në një botë të të rriturve, me stërvitje të lodhshme dhe me vëmendje publike rraskapitëse.
Në dokumentarin e turit Renaissance, Beyoncé rrëfen:
“Blue më tha që ishte gati për të performuar… nuk ka kaluar ato që kam kaluar unë, por i thashë që nëse stërvitesh dhe tregon përkushtim, mund të bësh një shfaqje.”
Me një politikë të tillë “derë e hapur”, nuk është për t’u çuditur që CV-ja e Blue Ivy është e tejmbushur me çmime dhe tituj që të japin përshtypjen se ka lindur për këtë. Ajo ka fituar një Grammy në vitin 2021 për videon “Brown Skin Girl” dhe është personi më i ri që ka hyrë ndonjëherë në Billboard, falë një fragmenti në këngën “Glory” të babait të saj, ku ajo shfaqej si foshnje.
Pra, një listë “arritjesh” të ndërtuara dhe të servirura, jo në pjatë, por në tabaka floriri.
Kur Blue Ivy, 12 vjeçe, tha:
“Nëse do t’i thoja vetes sime më të re se jam në një film, nuk do ta besoja,”
njeriu pyet: Sa e re mund të ketë qenë vetja që imagjinonte? Pesë vjeç?
Kjo kritikë mund të duket e ashpër për një fëmijë, por është lehtë të harrosh sa e re është Blue Ivy në të vërtetë. Disa lëvizje në skenë janë modifikuar për moshën e saj, por grimi i rëndë dhe veshjet e rritura duken në kontrast të thellë me moshën e saj.
Në premierën e “Mufasa: The Lion King”, ajo u shfaq me një fustan të artë pa rripa, duke zbuluar pak gjoks – më shumë si një 18-vjeçare se sa si një nxënëse e klasës së tetë.
Pse kjo ngutje për t’u rritur?
Ndërsa disa mund të entuziazmohen nga gjenerata e re e klanit Carter, përdorimi i parakohshëm i fëmijëve si përbërës të karrierës nuk është zgjidhja për krizën e brendit të Beyoncé-s.
Ti e përballon një dado, Beyoncé. Është koha të lësh fëmijët në shtëpi.
