Ndërsa bota i jep lamtumirën Papa Françeskut, i cili ndërroi jetë të hënën e Pashkëve në moshën 88-vjeçare, një kapitull i rrallë dhe prekës nga jeta e tij po rikthehet në vëmendje: dashuria e tij e parë dhe premtimi që e çoi drejt priftërisë.
Në Buenos Airesin e largët, në lagjen Flores, Jorge Mario Bergoglio – djali që do të bëhej udhëheqësi shpirtëror i më shumë se një miliard katolikëve – kishte rrahjet e para të zemrës për një vajzë të quajtur Amalia Damonte. Ishte vetëm 12 vjeç kur i shkroi Amalies një letër dashurie, duke e shoqëruar me një vizatim të një shtëpie që ëndërronte të blinte për jetën e tyre së bashku.
“Nëse nuk martohem me ty, do të bëhem prift,” i kishte premtuar ai në letrën që do të shënjonte fatin e tij.
Por fati ndërhyri shpejt. Në një intervistë të mëhershme, Damonte tregoi se ishte nëna e saj ajo që ndërpreu kontaktin mes tyre, duke e ndaluar të takohej më me Jorge-n. “Ishte një ndjenjë e pastër fëmijërie, por mami nuk e pa kështu,” kujtoi ajo me buzëqeshje.
Pas kësaj ndarjeje të hershme, Jorge iu përkushtua studimeve dhe më pas rrugës shpirtërore, duke u shuguruar prift në vitin 1969. Karriera e tij kishtare njohu një rritje të shpejtë, duke kulmuar në vitin 2013 me zgjedhjen e tij si Papa i parë nga Amerika Latine, me emrin Françesku.
“Kur pashë në televizor që ishte zgjedhur Papë, mbeta e ngrirë. Ishte Jorge, djali që dikur donte të martohej me mua,” kujtoi Amalia.
Papa Françesku do të mbahet mend për përulësinë e tij, përkushtimin ndaj të varfërve dhe thirrjet e tij të vazhdueshme për paqe globale. Por pas figurës së tij të madhe publike, qëndronte edhe një histori e thjeshtë dashurie – një kujtim i ëmbël nga rrugicat e Buenos Airesit, që ndoshta ndihmoi në formësimin e një prej liderëve më të dashur të kohës moderne.
